ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑΝέες Κυκλοφορίες

Παυλίνα Βουλγαράκη – Δεν είπες κάτι

Το καλοκαίρι είναι η εποχή των αλλαγών, των αναπολήσεων, των προσδοκιών. Όταν όμως γνωρίζεις καλά που θέλεις να πας, είναι η εποχή που σου επιτρέπει να έχεις μεγάλες και φωτεινές μέρες για να περπατάς προς εκεί. Η Παυλίνα Βουλγαράκη με το νέο της τραγούδι «Δεν Είπες Κάτι», σε μουσική της Δήμητρας Γαλάνη, συνεχίζει την πορεία της στο όνειρο και μας παρασύρει μαζί της τόσο με την μουσική και τους στίχους όσο και με το video clip που το συνοδεύει. Ανεβασμένη και αόρατη στην οροφή ενός αυτοκινήτου, ψάχνει στιγμές και ίσως κάποιον από εσάς…

Τίτλος: Δεν είπες κάτι

Ερμηνεία: Παυλίνα Βουλγαράκη

Στίχοι: Παυλίνα Βουλγαράκη

Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη

Κάθε νέο τραγούδι είναι μία γέννα. Πηγή έμπνευσης, συναισθημάτων, έκφρασης και επαφής. Η ομάδα του musicity.gr κάθε εβδομάδα επιλέγει και εμπνέεται από ένα τραγούδι για το οποίο γράφεται μία νέα ιστορία από την Αντιγόνη Κολοβέντζου. Διαβάστε την ακούγοντας το τραγούδι της εβδομάδας.

Κατέβασε το βλέμμα του, άνοιξε την πόρτα και έφυγε. Είχε μόλις ολοκληρώσει έναν υπέροχο λόγο σ’ ένα μοναδικό κοινό. Εκείνο που θα μπορούσε να του αφήσει την ψευδαίσθηση ότι τον πίστεψε. Χαμογέλασε όταν άκουσε την πόρτα να κλείνει πίσω του και νόμιζε πως άφησε ένα μεγάλο βάρος.

Εκείνη έμεινε καθισμένη στην καρέκλα της και στην εικόνα της κλειστής πόρτας ξεφύλλιζε το άλμπουμ των στιγμών τους. Χαμογέλασε. Ήξερε πως όλες αυτές θα τις κουβαλούσε τώρα στις τσέπες του.

Οι φλέβες μας είναι ρωγμές από παλιές συγκρούσεις στιγμών. Μέσα τους ρέουν τα λόγια όσων μας έκαναν να γελάσουμε ή και όχι. Και μένουν βουβές. Η ροη δεν ακούγεται, παρά μόνο αν πλησιάσεις την καρδιά. Εκεί χτυπούν δυνατά τα τύμπανα των συναισθημάτων.

Δεν είπε τίποτα. Δεν χρειάστηκε. Ήξερε πως θα την ακούει σε κάθε του σφυγμό. Μέχρι να την γνωρίσει δεν είχε ακούσει κανένα όμοιο του.

Τα βήματα του στη σκάλα αρχικά ήταν ανάλαφρα, αλλά μέχρι να την κατέβει βάρυναν. Όχι από κούραση. Είχαν ήδη αρχίσει οι επιδράσεις της απομάκρυνσης. Γινόταν πάλι το σκοτεινό πλάσμα, που χρόνια γυρνούσε μέσα στα δωμάτια του σπιτιού του, ακούγοντας μόνο την βαριά αναπνοή του και τους ψιθύρους μιζέριας των συγκατοίκων.

Σε κάθε επόμενο σκαλοπάτι βυθιζόταν ξανά στην τάφρο που του είχαν φτιάξει εδώ και χρόνια, εκείνοι που τον νοιάζονταν. Ήταν όλα οικεία εκεί. Δεν φοβόταν. Η ζέστη και η υγρασία δεν τον ενοχλούσε, τον καθησύχαζε. Μα τώρα τα βράδια θα την ενισχύει ο ίδιος με τα δάκρυα του.

Τι κρίμα. Χαμογέλασε στην κορυφή στιγμιαία, μα στο τέλος κατάλαβε πως τώρα θα έπρεπε να υποκρίνεται συνεχώς.

Εκείνη άνοιξε την κουρτίνα και κοίταξε ξανά τον ουρανό. Κάποια από τ’ αστέρια της είχαν σβήσει. Έκλεισε τα μάτια και τα είδε να πνίγονται στην άκρη των ματιών της λίγο πριν χαράξουν την πορεία μιας νέας φλέβας στο κορμί της.

Εκείνος βουβός πλέον συνέχισε να περπατά μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο. Εκεί κρύβεται μέρες τώρα.

Στίχοι:

Είμαστε θαύματα
Θαύματα φτιαγμένα από τραύματα
Μας καίνε αθόρυβα
Όλες οι σιωπές και τα «δεν πρόλαβα»

Πού να ‘σαι, πού γυρνάς
Σε ποιον χαμογελάς σαν να ‘ναι αγάπη
Άραγε ποια στιγμή
Σ’ έχασα και γιατί δεν είπες κάτι

Είμαστε θαύματα
Κι ας σκίζονται οι καρδιές μας τα χαράματα
Είπες και μ’ άφησες
Να με θυμάσαι πάντα όπως μ’ αγάπησες

Πού να ‘σαι, πού γυρνάς
Σε ποιον χαμογελάς σαν να ‘ναι αγάπη
Άραγε ποια στιγμή
Σ’ έχασα και γιατί δεν είπες κάτι

 

 

musicity.gr

Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close