ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑΝέες Κυκλοφορίες

Ελένη Τσαλιγοπούλου – Τρύπιος ουρανός!

Ένα ακόμα τραγούδι που αποδεικνύει την ανατροπή κα τη διαφορετικότητα που αποφάσισε να επιλέξει η Ελένη Τσαλιγοπούλου στη νέα της δουλειά και που όλοι συμφωνούν πως της ταιριάζει. Με στίχους του Νίκου Ζούδιαρη, του τρυφερού και σεμνού τραγουδοποιού και καλλιτέχνη που ξέρει να μοιράζει σκέψεις και τέχνη, οι δυο τους συνυπογράφουν την μουσική του νέου single που υπόσχεται πολλές επαναλήψεις στο ραδιοφωνικό αέρα.

Τίτλος: Τρύπιος ουρανός

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης / Ελένη Τσαλιγοπούλου

Κάθε νέο τραγούδι είναι μία γέννα. Πηγή έμπνευσης, συναισθημάτων, έκφρασης και επαφής. Η ομάδα του musicity.gr κάθε εβδομάδα επιλέγει και εμπνέεται από ένα τραγούδι για το οποίο γράφεται μία νέα ιστορία από την Αντιγόνη Κολοβέντζου. Διαβάστε την ακούγοντας το τραγούδι της εβδομάδας.

Περπατώ μετρώντας βήματα πάνω στην περιφέρεια μια σφαίρας. Πρώτα το ένα πόδι μετά το άλλο ακριβώς πάνω στην μύτη του προηγούμενου. Μετρώ τα βήματα ή την απόσταση, δεν έχω ποτέ καταλάβει. Ώσπου κάποια στιγμή ακουμπώ το δικό σου παπούτσι που προσπαθεί να μετρήσει τη Γη. Με γυρίζεις γύρω από το κέντρο μου σε ένα χορό και αλλάζεις την πορεία μου. Ακολουθώ τα δικά σου βήματα και τώρα ξέρω τι έχω επιλέξει.

Περνούν οι εποχές σε κάθε βήμα, περνούν τα χρόνια σε μια περιστροφή μας και τα βλέμματα μοιάζουν πλάνητες σε τροχιές ενός ξένου σύμπαντος. Μα δεν μπορώ να δω εκείνη την πλευρά τους που μένει πάντα στο σκοτάδι. Με τρομάζει η σκέψη μα όλο και κοιτώ τον ήλιο για να στεγνώνουν οι φόβοι.

Όταν τα δάχτυλα μου βούτηξαν στην θάλασσα, νόμιζα πως είδα μια λάμψη κάτω από τα δικά σου μάτια και τότε με πηρές αγκαλιά. Ξυπόλητη στην άμμο και εσύ μέχρι τα γόνατα μες το νερό. Δεν μπορούσα τότε να καταλάβω πως βρέθηκα όλη μέσα στο βυθό.

Και όλο αυτό το μαύρο από πάνω μου, μοιάζει να το γνωρίζω τόσο καλά. Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω πως αυτή είναι η άλλη σου πλευρά και το μόνο κλειδί για να την δω ήταν εκείνα τα αλμύρα στο δάκρυα στον ώμο μου που με έπνιξαν. Ήταν το ψέμα σου.

Δεν είπες κουβέντα. Άφησες το μέτρημα της γης και στάθηκες κάπου στην γωνία του ουρανού να με κοιτάς. Άνοιξες και μια μικρή τρύπα να μπουν όλα τα αστέρια του και να γεμίσουν το γαλάζιο με φλεγόμενες γραμμές. Διαγραφές.

Και μετά μια σιωπή. Σε κάθε τους προσγείωση να καίνε το κορμί μου και η σάρκα μου να γίνεται στάχτη. Όλα μου τα όνειρα , τα λόγια και οι σκέψεις απλές μικρές συννεφιασμένες στιγμές που βρίσκουν διέξοδο σε εσένα, αφού πρώτα έφυγες και έφτασες ψηλά.

Και ξέρεις τι πτυχές με όλο αυτό σου το στημένο παιχνίδι; Να μαζεύεις το όλο μου μέσα από τον καπνό την καύσης μου από εκεί ψηλά σαν ένας «Τρύπιος ουρανός» και να γεμίζεις το άπειρο με εμένα. Θα είμαι πιο κοντά σου από ποτέ και πιο ξένη από κάθε αγαπημένη, σε πείσμα όσων σε αγάπησαν και σ’ άφησαν να φύγεις.

 

Στίχοι:

Διάλεξα για θάλασσα δικιά μου
να ΄χω για να πνίγομαι
το στερνό το βλέμμα σου
το πιο βαθύ

Μια φορά μου είχες δείξει
πως μ᾽ αλμύρα ο ώμος βρέχεται
αχ ψυχή μου έρχεται
τρύπιος ουρανός

Πως γίνονται όλα ξένα τ᾽ αγαπημένα
που τα πηγαίνει ο καιρός
κράτα με με κυκλώνει ο ουρανός
θα φύγω πάνω σαν καπνός

Στα παράθυρα των τραίνων
νυσταγμένα ξεμακραίνουνε
τα βουβά τα πρόσωπα, τα μαγικά

Άδειασε ο κόσμος
που κοιμάμαι τώρα και που χάραξε
αχ ζωή μου άλλαξες
μα θα σε βρω ξανά

 

 

musicity.gr

Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close