ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑΠαλιά & Αγαπημένα

Η Παυλίνα Βουλγαράκη μας διηγείται την ιστορία του «Λίγο Λίγο»!

Η στιγμή της συνειδητοποίησης, εκείνο το δευτερόλεπτο που καταλαβαίνεις αυτά που έχεις κάνει, αυτά που σου έχουν και εκείνα που άθελά σου – ή ίσως και κρυφά ηθελημένα- έχεις επιτρέψει να υφίστασαι. Με ή χωρίς παπούτσια, με ή χωρίς αλκοόλ – ίσως, τελικά, λιγάκι απαραίτητο για να έχεις άλλοθι για την ειλικρίνειά σου- ένα βράδυ που κατέληξε διαφορετικά από αυτό που περίμενες, ξυπνάει μέσα σου η πραγματική σου φωνή. Κι ας σωπάσει μετά από λίγο…

Η Παυλίνα Βουλγαράκη σε στίχους, μουσική και ερμηνεία δική της, εξομολογείται μια στιγμή βαθιάς αυτογνωσίας δίνοντάς της την υπόσταση τραγουδιού. «Λίγο λίγο», από τον πρώτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο «Λαβύρινθοι».

 

»Ξεκινάει «Τα τακούνια στο χέρι μου»… Ήμουν στην Πλατεία Μαβίλη, ξυπόλυτη επειδή δεν άντεχα τα τακούνια –πάντα καταλήγω ξυπόλυτη και πάντα κάποια στιγμή θα τα ξαναβάλω. Είχα πιει λίγο παραπάνω. Έβρεχε και είχα γεμίσει λάσπες και κέτσαπ από το βρώμικο, που σκοπός του ήταν να καταλήξει στο στομάχι μου, αλλά δεν τα καταφέραμε, τελικά… Και κάπου σε όλο αυτό το «ρομαντικό» σκηνικό συνειδητοποίησα πως, ενώ το έπαιζα σκληρή και φευγάτη στη σχέση που είχα τότε, τελικά βούλιαζα και πληγωνόμουν και όσο πιο πολύ έκανα πράγματα αντιδραστικά, τόσο πιο πολύ κακό έκανα σε εμένα ( …«όσο αντέξω θα πιω, πώς έγινα εγώ χαλάκι που σέρνεται»«ρέει στο αίμα μου αυτό το φευγιό, πώς άφησα εγώ και έγινες ένα μου»… ). Ήταν η πρώτη φορά που ξέσπασα μετά από χρόνια και μου είπα 2-3 αλήθειες με αυτό το κομμάτι. Την επόμενη ημέρα, βέβαια, συνέχισα το βιολί μου…»

Παυλίνα Βουλγαράκη

Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close