Ευ Ζην

Πότε ξεκινήσαμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα-Πότε γεννήθηκε ο Χριστός

Τα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γέννηση του Χριστού δεν αποτελούσε ιδιαίτερη γιορτή και οι χριστιανοί την γιόρταζαν μαζί με τη βάφτιση στις 6 Ιανουαρίου. Μάλιστα σύμφωνα με την παράδοση πρώτος ο Μέγας Βασίλειος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το έτος 376 μ.Χ εκφώνησε την πρώτη ομιλία για τη γιορτή των Χριστουγέννων.

Νωρίτερα πάντως το 354 μ.Χ μετά από πολλές αντιρρήσεις ορίστηκε στη Ρώμη επί Πάπα Ιουλίου Α’ σαν ημέρα γέννησης του Χριστού η 25η Δεκεμβρίου για τον εξής λόγο: Η ημέρα ήταν καθιερωμένη από τους Ρωμαίους σαν ημέρα γέννησης του Περσικού θεού Μίθρα.

Οι Ρωμαίοι επιστρέφοντας από πολέμους της Ανατολής έφεραν μαζί τους την λατρεία πολλών θεών. Από τους πιο δημοφιλείς ήταν ο Μίθρας γιατί ήταν ο θεός του φωτός, του Ήλιου που μάχεται και διώχνει το σκοτάδι.

Το Γενέθλιον του είχε συνδυαστεί με τη χειμερινή τροπή του ήλιου που στις 25 Δεκεμβρίου αρχίζει να κερδίζει έδαφος και να στέκεται περισσότερο στο Ουράνιο στερέωμα.

Αυτή ήταν ημέρα χαράς για τους Ρωμαίους διότι έφευγε το σκοτάδι και ερχόταν το φως. Ήταν μέρα τόσο γιορτινή και αγαπητή που καμία προτροπή των πατέρων της Εκκλησίας δε στάθηκε ικανή να ελαττώσει τη συμμετοχή των πρώτων Χριστιανών.

Γι’ αυτό οι πατέρες της Εκκλησίας βρήκαν ένα δοκιμασμένο μέσο, την «υποκατάσταση». Όρισαν δηλαδή την 25η Δεκεμβρίου σαν ημέρα γέννησης του Χριστού, δηλαδή του νέου Ήλιου που έδιωξε τα σκοτάδια της ειδωλολατρίας, από τις ψυχές των ανθρώπων και τις πλημμύρισε με χριστιανικό φως.

Έτσι στις 25 Δεκέμβρη ο ένας Ήλιος υποκατέστησε τον άλλο με αποτέλεσμα η ημερομηνία να οριστεί ως η επίσημη ημερομηνία γέννησης του Χριστού.

Ο εορτασμός της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου πέρασε και από τη Δύση στην Ανατολή γύρω στο 376. Μάλιστα το 386 ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει στην 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της Γέννησης.

Πολύ αργότερα το 529 ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και τα ανακήρυξε δημόσια αργία. Ως το 1100, καθώς είχε επεκταθεί η δράση των ιεραποστολών στις παγανιστικές ευρωπαϊκές φυλές, όλα τα έθνη της Ευρώπης γιόρταζαν τα Χριστούγεννα.

Τι πληροφορίες μας δίνουν τα Ευαγγέλια
Στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη κατά προσέγγιση χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού προέρχονται από το Ευαγγέλιο του Λουκά και του Ματθαίου:
Τη γέννηση του Ιησού επί αυτοκράτορα Αυγούστου (Λουκ. 2,1), του οποίου η βασιλεία διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα (27 π.Χ. – 14 μ.Χ.)
Τη γέννηση του Ιησού «εν ταις ημέραις Ηρώδου βασιλέως της Ιουδαίας» (Λουκ. 1,5), του οποίου επίσης η βασιλεία στην Ιουδαία ήταν από τις μακρότερες χρονικά (37-4 π.Χ.).
Στις περιγραφές για το άστρο της Βηθλεέμ (Ματθ. 2,2)
Στα γεγονότα της «πρώτης» απογραφής, η οποία «εγένετο ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου» (Λουκ. 2,2) (12-8 π.Χ. ή 8-6 π.Χ.)

Πότε γεννήθηκε ο Χριστός: Το έτος Μηδέν ή το 4 μ.Χ

χριστός

Ένα από τα ερωτήματα που έχουν απασχολήσει είναι: Πότε γεννήθηκε ο Χριστός. Ο Χριστός γεννήθηκε το έτος Μηδέν ή το 4 μ.Χ.;

Αν λάβουμε υπ΄ όψιν την ιστορία και την Αστρονομία, τότε οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο Χριστός γεννήθηκε το έτος 4 π.Χ.

Αυτό απέδειξε  και ο διαπρεπής αστρονόμος Κων. Χασάπης, ο οποίος απέδειξε μάλιστα ότι το Άστρο της Βηθλεέμ ήταν αληθινό.

Ας δούμε όμως γιατί πρέπει να πούμε ότι ο χρόνος γεννήσεως του Χριστού δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια και ακρίβεια σε κανένα από τα Ιερά Ευαγγέλια.

Η Διονυσιακή χρονολογία που καθιερώθηκε το 533 μ.Χ. για τους επιστήμονες είναι λανθασμένη, γιατί ο Διονύσιος ο Μικρός θεώρησε ως έτος γεννήσεως του Ιησού το 574 από κτίσεως Ρώμης. Στην πραγματικότητα όμως το έτος αυτό είναι το 750 από κτίσεως Ρώμης, δηλαδή το έτος 4 π.Χ. Και αυτό γίνεται φανερό από δύο γεγονότα:

α) Ο Οκταβιανός, στο 28ο έτος της ηγεμονίας του οποίου γεννήθηκε ο Ιησούς, είχε γίνει ύπατος και μοναδικός κύριος του ρωμαϊκού κράτους το 723 από κτίσεως Ρώμης, δηλαδή το 31 π.Χ. Αργότερα μάλιστα, το 727, δηλαδή το 27 π.Χ. ονομάστηκε και “Αύγουστος”.

β) Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Ματθαίο, ο Ιησούς γεννήθηκε “εν ημέραις Ηρώδου του βασιλέως” ( Ματθ. 2.1). Είναι όμως γνωστό από τον ιστορικό Ιώσηπο ότι ο Ηρώδης ο Μέγας πέθανε το έτος 750 από κτίσεως Ρώμης δηλαδή το έτος 4 π.Χ. σύμφωνα με τις αστρονομικές μετρήσεις σημειώθηκε στις 11 Απριλίου, γιατί εορτάζετο την πρώτη εαρινή πανσέληνο.

Ο Ιώσηπος αναφέρει ακόμα ότι λίγο πριν απο τον θάνατο του Ηρώδη έγινε μερική έκλειψη Σελήνης στις 13 Μαρτίου του 4 π.Χ. Άρα ο Ηρώδης πέθανε μεταξύ 13 Μαρτίου και 11 Απριλίου του 4 π.Χ. σύμφωνα με την Διονυσιακή χρονολογία.

Κατά τον ευαγγελιστή Μάρκο Λουκά ο Ιησούς γεννήθηκε “ εν ετει πεντε και δεκάτω της ηγεμονίας Τιβερίου Καίσαρος… Εγένετο ρήμα Θεού επί Ιωάννην… και ήλθεν εις πάσαν την περίχωρον το Ιορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας” (Λουκά 3,1-3). “Και Ιησού βαπτισθέντος… αυτός ήν Ιησούς ωσεί ετών τριάκοντα αρχόμενος (ενν. του έργου του)” (Λουκά 3,23).

Την εξουσία, είναι γνωστό όμως ότι την ασκούσε ουσιαστικά ο Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων σαν αυτοκράτορας, όχι από το 767 από κτίσεως Ρώμης (14 μ.Χ.) αλλά από το 765 από κτίσεως Ρώμης (12 μ.Χ.) όταν είχε υποκαταστήσει τον αυτοκράτορα Οκταβιανό. Μόνο λοιπόν εάν θεωρηθεί το έτος 765-766 από κτήσεως Ρώμης (14-15 μ.Χ.) το πρώτο έτος της ηγεμονίας το Τιβερίου, τότε: α) 15ο έτος της ηγεμονίας του είναι το 779-780 από κ. Ρ. (26-27 μ.Χ.) και β) Επαληθεύεται η πληροφορία του Ματθαίου, οτι ο Ιησούς γεννήθηκε “εν ημέραις Ηρώδου” δηλαδή το 750 από κ. Ρ. (4 π.Χ.).

Ας δούμε όμως τι λέει και ο ευαγγελιστής Ιωάννης. Όταν ο Ιησούς μετέβη στην Ιερουσαλήμ, το πρώτο Πάσχα του δημοσίου βίου του οι Ιουδαίοι του ζήτησαν σημείο ότι είναι ο Μεσσίας. Οπότε εκείνος απάντησε: “λύσατε τον ναόν τούτον και εν τρισίν ημέραις εγερώ αυτόν”. Και οι Ιουδαίοι του απάντησαν: “Τεσσαράκοντα και εξ έτεσιν ωκοδομήθη ο ναός ούτος και εν τρισίν ημέραις εγερείς αυτόν;”

Κατά τον Ιώσηπο, όμως, η ανοικοδόμηση του ναού άρχισε το 18ο έτος της βασιλείας του Ηρώδου του Μεγάλου 734-735 από κτήσεως Ρώμης (20-19 π.Χ.). Επειδή λοιπόν οι Ιουδαίοι αναφέρθηκαν σε 46 συμπληρωμένα έτη από της ανοικοδομήσεως του ναού, αυτό σημαίνει ότι το πρώτο Πάσχα μετά το 46ο έτος της ανοικοδομήσεως (27 μ.Χ.) είναι το 28 μ.Χ.

Επομένως τα γεγονότα της ζωής και του έργου του Ιησού, όσα καλύπτουν το διάστημα από της βαπτίσεως μέχρι του πρώτου Πάσχα (28 μ.Χ.) δεν είναι πολλά. Και το διάστημα αυτό δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο των 6 μηνών. Και η βάπτιση του Ιησού θα πρέπει να έγινε όχι νωρίτερα από τον Οκτώβριο του έτους 780 από κ.Ρ. ( 27 μ.Χ.) εφ΄ όσον το Πάσχα εορτάζετο στις αρχές Απριλίου.

Ο Ιησούς όμως ήταν περίπου 30 ετών όταν βαπτίσθηκε και άρα θα πρέπει να γεννήθηκε το έτος 750 από κ. Ρ. Δηλαδή το 4.μ.Χ.

Πρέπει να αναφερθεί ότι στο ευαγγέλιο του Λουκά γίνεται λόγος για την απογραφή κατά την οποία γεννήθηκε ο Ιησούς και η οποία “πρώτη εγένετο ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου. Άρα και σύμφωνα με τα νεώτερα αρχαιολογικά ευρήματα ο Κυρήνιος ήταν διοικητής της Συρίας το 4 μ.Χ.

Με το γεγονός όμως της γεννήσεως του Ιησού Χριστού είναι άρρηκτα συνδεδεμένος και ο αστέρας της Βηθλεέμ Οι έρευνες που έγιναν απο αστρονόμους, δείχνουν οτι και αυτό το περίεργο ουράνιο φαινόμενο δεν συνέβη το έτος μηδέν.

 

 

 

 

ΠΗΓΗ:https://www.dogma.gr/

 

 

Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close