Σημαντικές

ΑΡΜΕΓΕ ΛΑΓΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΥΡΕΥΕ ΧΕΛΩΝΕΣ: ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

Η καλή μου η γειτόνισσα ,75 χρονών παρακαλώ, με τη σύνταξη χηρείας των 400 ευρώ (αποψιλωμένη απο το ΕΚΑΣ) με ρωτάει τρεις φορές την ημέρα αν θα πάρει το “δώρο” Χριστουγέννων. Βλέπετε είναι οικονομικά αναλφάβητη και δεν καταλαβαίνει τι θα πει η λέξη “μέρισμα” .

Και επειδή είναι οικονομικά αναλφάβητη ελπίζει σε κάποιο θαύμα της τελευταίας στιγμής ,μήπως και αγοράσει λίγο πετρέλαιο να ανάβει τη σόμπα για το χειμώνα.

Εγώ που δεν είμαι οικονομικά αναλφάβητη μάταια ψάχνω να βρω ένα τρόπο να της φθάσουν τα 400 ευρώ για να πληρώσει : ρεύμα,τηλέφωνο,φαγητό,φάρμακα,πετρέλαιο,έκτακτες δαπάνες, ρούχα,παπούτσια, ένα δωράκι για τα εγγόνια κλπ.

Ε! Δεν υπάρχει τρόπος , σας το λέω με το χέρι στην καρδιά.

Προσπαθώντας να τη βοηθήσω,αρχίζουμε τις οικονομικές αλχημείες: δίνει έναντι στο ρεύμα, εξοφλεί το τηλέφωνο (για να μιλάει με τα παιδιά της) από φαγητό τη περνάει όπως-όπως (το διαιτολόγιο του γιατρού πάει περίπατο), δε βάζει πετρέλαιο ,δεν αγοράζει τίποτα για εκείνη  και το δώρο στα εγγόνια της ( τα χαϊβανάκια όπως τα λέει) ,είναι ακόμα υπό διαπραγμάτευση .

Μα είναι ζωή αυτή; Εγώ που δεν είμαι οικονομικά αναλφάβητη προσπαθώ να της εξηγήσω με απλά λόγια ότι όλα αυτά γίνονται για το χρέος.

Με κοιτάει με απορία και με ρωτάει: Εγώ σε ποιόν χρωστάω;

Δανεικά δεν έχει πάρει ποτέ στη ζωή της ,πιστωτική κάρτα επίσης, το σπίτι της δυο δωμάτια  έγινε με το μόχθο του συγχωρεμένου και τη δική της οικονομία. Μια ολόκληρη ζωή έκανε οικονομία για να μη χρωστάει σε κανένα, να μη της χτυπάνε τη πόρτα όπως λέει.

Μαζί με την καλή μου τη γειτόνισσα απορούν και άλλοι άνθρωποι.

Εγώ που δεν είμαι οικονομικά αναλφάβητη θα προσπαθήσω να σας το εξηγήσω .

Η μικρομεσαία επιχείρηση αργοπεθαίνει γιατί το μισό παγκόσμιο ΑΕΠ  είναι έσοδα των 500 μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου .

Άνθρωποι στερούνται τα αναγκαία γιατί 62 άτομα κατέχουν περισσότερα απ’ όσα ο μισός πληθυσμός της Γης  ενώ τo πλουσιότερο 1% στις ΗΠΑ  καταναλώνει το 20% των παγκόσμια παραγόμενων πόρων.

Ολοι οι άνθρωποι χρωστάνε γιατί το παγκόσμιο χρέος είναι τριπλάσιο από το ΑΕΠ του πλανήτη .

Και τέλος τα CDS (Credit Default Swap) , για να μιλήσουμε και με οικονομικούς όρους, που εκδίδονται από τράπεζες, επενδυτικά ταμεία και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα  σαν συμφωνία ανταλλαγής ασφαλίστρων κινδύνου χρεοκοπίας  , αναγάγουν το χρέος σε προϊόν. Όσο μεγαλύτερο το χρέος τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος χρεοκοπίας . Και τα κέρδη φυσικά…….

Ζούμε την τελευταία φάση του καπιταλισμού.

Και η καλή μου η γειτόνισσα επιβεβαιώνει το ρητό: Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

 

  

 

Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close