Από την 1η Δεκεμβρίου 2025, όλες οι επιχειρήσεις στη χώρα, ανεξαρτήτως μεγέθους ή δραστηριότητας, υποχρεώνονται να δέχονται πληρωμές μέσω IRIS. Η αποδοχή μπορεί να γίνεται είτε μέσω POS είτε μέσω QR code, το οποίο θα συνδέεται με τον φορολογικό μηχανισμό ή με πάροχο ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
Τι αλλάζει στις συναλλαγές
-Advertisment-
Με τη νέα υποχρέωση, οι άμεσες πληρωμές μέσω IRIS ενσωματώνονται πλέον στο καθημερινό ταμείο των επιχειρήσεων.
Κατά την ολοκλήρωση της πληρωμής στο ταμείο, οι πελάτες – εκτός από κάρτα ή μετρητά – θα έχουν από σήμερα και την επιλογή της άμεσης πληρωμής από το κινητό τους μέσω IRIS.
Η διαδικασία επιτρέπει την άμεση μεταφορά χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό του καταναλωτή στον λογαριασμό της επιχείρησης, κάτι που απλοποιεί και επιταχύνει τις συναλλαγές στο σημείο πώλησης.
Στόχος της ΑΑΔΕ
Σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, κάθε πληρωμή – είτε μέσω κάρτας είτε μέσω IRIS – θα πρέπει υποχρεωτικά να οδηγεί σε άμεση έκδοση απόδειξης από το ταμειακό σύστημα. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται η διαφάνεια και η αυτόματη ενημέρωση της Φορολογικής Διοίκησης.
Τι σημαίνει για τους πολίτες
Για τους καταναλωτές, η αλλαγή μεταφράζεται απλώς σε έναν επιπλέον τρόπο πληρωμής. Από την 1η Δεκεμβρίου 2025, εκτός από κάρτες και μετρητά, στις επιχειρήσεις θα υπάρχει και η επιλογή πληρωμής μέσω IRIS, με την οποία το ποσό μεταφέρεται απευθείας από τον λογαριασμό του πελάτη στην επιχείρηση, μειώνοντας τον χρόνο αναμονής στο ταμείο.
Όρια συναλλαγών
Τα σημερινά όρια για μεταφορές μέσω IRIS παραμένουν:
- 500 ευρώ ημερησίως για πληρωμές μεταξύ ιδιωτών ή προς επαγγελματίες
- 1.000 ευρώ ημερησίως ως ανώτατο συνολικό όριο
Από τον Ιανουάριο του 2026, προβλέπεται αύξηση:
- 1.000 ευρώ ημερησίως
- 5.000 ευρώ μηνιαίως για ιδιώτες
Πρόστιμα για μη συμμόρφωση
Για τις επιχειρήσεις που δεν συμμορφώνονται με την υποχρέωση αποδοχής IRIS προβλέπονται πρόστιμα:
- 10.000 ευρώ για επιχειρήσεις με απλογραφικά βιβλία
- 20.000 ευρώ για επιχειρήσεις με διπλογραφικά βιβλία
Τα πρόστιμα μειώνονται κατά 50% για επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται σε μικρούς οικισμούς ή νησιά με περιορισμένο πληθυσμό, τα οποία δεν θεωρούνται τουριστικοί προορισμοί.